پيشرفته
 

موضوعات :

  • موسیقی و سرود

  • کلمات کليدي :

  • موسیقی
  • هنر دینی

  • ع.ف آشتیانی

    ديگر مطالب اين نويسنده :

  • مردم دنیا باید بترسند!

  • دامنه خطر آمریکا برای ایران اسلامی

  • در جست و جوی امید

  • پول ، پول و پول

  • هنرمندان و سیاستمداران

  • جنگ جهانی دوم پس از شصت سال

  • امت خفته

  • به جهاد آموزشی نیازمندیم

  • یك عروسك و یك قرص نان

  • این كارگردان آشوبگر

  • مطلب بعدي >   755 تعداد بازديد
    (0 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
    راه شماره 14 : انقلاب ناگفته

    ضرباهنگ آفرینش خدا در صدای بی‌ساز

    سوزان هوگان آلباخ-مترجم: ع. ف. آشتیانی
        

     

    داوود وارنزبی علی، خواننده مسلمان كانادایی است. در دوران نوجوانی به ترانه‌های كینگستون، پاپ دیلان و تن تاوزند منیاك گوش می‌داد و گیتار نیز می‌نواخت. اما روح و روانش، هرگز آرامش را در این نوع موسیقیها پیدا نمی‌كرد تا اینكه آنچه را در جست‌وجویش بود، در دین اسلام یافت. و اكنون در 28 سالگی برای مسلمانان شعر می‌سراید و ترانه می‌خواند. شنوندگان تصانیف او از مشتاقان پر و پا قرص صدایش هستند.
    داوود علی در شهر وانزلوی ایالت اونتاریو ساكن است. در سال 1993 به دین اسلام گروید و از آن پس بود كه اجرای برنامه در كنسرتها و میخانه‌ها را ترك كرد. نخستین ترانه‌اش به نام «نجوای آرامش» را سه سال پس از تشرف به دین اسلام با همكاری Sound» Vision، بزرگ‌ترین شركت چند رسانه‌ای اسلامی در آمریكا، ضبط و تكثیر كرد. عبدالملك مجاهد، رئیس شركت Sound Vision در شیكاگو می‌گوید: «جماعت مسلمانان به داوود عشق می‌ورزند و چون او از كنسرت خوشش نمی‌آید مردم او را از صدایش می‌شناسند تا چهره‌اش.»
    مخاطبان جدیدترین ترانه داوود علی به نام «طلوع، غبار، و پیامبر»، مسن‌ترها هستند. ترانه‌های «رنگهای اسلام» و «جاده مدینه» را برای نوجوانان ساخته و اجرا كرد. داوود با سرودن این ترانه‌ها آموخته‌های دین جدیدش را تمرین می‌كند، گویی كه دوباره به دوران كودكی بازگشته و دنیا را از دریچه تازه‌‌ای می‌بیند.
    وی پیش از گرویدن به دین اسلام، پیرو كاتولیك بود اما از همان كودكی، ذهنی پرسشگر و كنجكاو در مورد دین و مذهبش داشت. روح معنویت‌جوی او در دوران دبیرستان وی را واداشت تعالیم مسیح، بودا، پیامبر اسلام (ص) و سایر ادیان و فرقه‌ها را مطالعه كند.
    داوود، انجیل را در مدرسه كاتولیك می‌خواند. در آنجا طی برنامه‌ای برای قرائت متن انجیل به اتاقی می‌رفتند و در آنجا می‌گفتند: «این دین شماست». اما روح سیراب ناشدنی او تحریكش می‌كرد آموخته‌هایش را دوباره ارزیابی كند. در دوران نوجوانی با ترانه‌های كت استیونز (یوسف اسلام) ـ كه در اوج دوران شهرت حرفه‌ای‌اش مسلمان شده بود ـ مأنوس گردید. افراد و گروههایی مانند The Who، Rolling Stones و باب دیلان در ترانه‌هایشان از صلح و عشق و صداقت و جست‌وجوی معنای زندگی دم می‌زدند اما نمی‌شد فهمید صلح و آرامش و هدفی كه آنها به مردم تلقین می‌كنند بالاخره چگونه و چه زمانی محقق می‌شود.
    قلبش كه به اسلام متمایل شد از اصواتی كه به نام موسیقی در پیرامون خود می‌شنید روی گرداند. داوود می‌دید كه دوستانش در اشعار و ترانه‌هایشان معنویت را می‌طلبند اما در پایان اجراهایشان و بعد از خاموش شدن چراغها به گوشه‌ای خزیده و عقل و هوش خود را به دست الكل می‌سپارند و این روش را هرگز به‌عنوان راه و رسم همیشگی زندگی نمی‌توانست بپذیرد.
    بار اول در سن بیست سالگی به نیت كسب اطلاعات موثق درباره اسلام به مسجدی سرزد و از آن پس به‌طور منظم، در وقت ناهارش برای مطالعه كتابهای اسلامی به مسجد رفت و آمد می‌كرد. وجود اقوام و ملل مختلف دنیا در مسجد برایش جالب بود و فهمید كه اسلام، فارغ از رنگ و ملیت است و به‌ تدریج آرامشی را كه برای رسیدن به آن سالها تقلا كرده بود احساس كرد.
    داوود علی در اوایل دهه 1990 سه آلبوم مستقل منتشر كرد. اما با تغییر دین از مسیحیت به اسلام شیوه خوانندگی خود را نیز تغییر داد. هرگاه اراده می‌كرد درباره چیزی شعر بگوید یا احساسی را بیان كند از قرآن الهام می‌گرفت. برای هم سن و سالهایش خیلی گران آمده بود كه داوود خدای اسلام را به آنها ترجیح می‌دهد.
    قالب موسیقی پاپ برای مردم شمال قاره امریكا بسیار جذاب و دلنشین است و داوود ترانه‌ها و شعارهایش را در این قالب به مردم عرضه می‌كند با این فرق كه ساز را كنار گذاشته و فقط گاهی از ریتم ملایم و نرم طبل استفاده می‌كند. داوود می‌داند كه اسلام در مورد آلات موسیقی نظر مساعدی ندارد، بنابراین صلاح را در این دید كه روزه شك‌دار نگیرد؛ او وقتش را برای این چیزها تلف نمی‌كند و كوشیده است صدا و آواز خود را به سبكی ساده، روان و بدون زرق و برق به گوش مردم برساند و مسلمانان از این بابت خیلی خرسندند. روش پاپ او با موسیقی پاپ مسیحی فرق دارد. ترانه‌های او اغلب نشاط‌انگیز اما آموزنده و هدف‌دارند. مثلاً در ترانه «حجاب»، زنان جوان را به رعایت پوشش اسلامی تشویق می‌كند:
    بدن من باید از چشم اغیار پنهان بماند
    لباس بلندم و شال روی سرم به من وقار می‌بخشد
    داوود ایمان را اساسی‌تر از مد می‌داند. برای اینكه در شعر «حجاب» برای دیگران حكم صادر نكند مجبور شد چندین‌بار آن را بازنویسی كند. داوود می‌داند بزرگسالان گاهی اوقات بچه‌هایشان را به خاطر ترانه‌هایی كه گوش می‌دهند سرزنش می‌كنند اما ترانه‌های او از این قاعده مستثنی شده‌اند.
    این خواننده مسلمان كانادایی چندین سی.دی با مضامین قرآنی ضبط كرده است، ضمن آنكه دستی هنرمندانه در عروسك‌گردانی هم دارد و یكی از عروسك‌گردانان مجموعه ویدئویی «دنیای حضرت آدم» است. داوود سالهاست كه از اجرای برنامه در كنسرتها دست كشیده است. وی می‌گوید: «پس از تشرف به دین اسلام عزم كردم فقط برای رضای خدا و آموزش چیزهای مفید و سودمند به حال مردم شعر بگویم و بخوانم. معنویت یك ارزش درونی است و به هیچ‌وجه مایل نیستم آن را سبك بشمارم.

    دسته بندي هاي برگزيده
    سوره