پيشرفته
 

موضوعات :


کلمات کليدي :


مطلب بعدي >   906 تعداد بازديد
(0 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
راه شماره  : ويژه نامه انقلاب - بخش سوم - هنر و فرهنگ و انقلاب اسلامي

فيلم هاي انقلابي فيلمهايي هستند كه چيزي را تغيير بدهند

با توجه به اينكه شما يكي از كارشناسان و مسئولان مؤسسه ايكائيك هستيد سينماي آمريكاي لاتين را چگونه مي‎بينيد؟

سينماي آمريكاي لاتين سينماي تاريخي و باسابقه‎اي است و كشورهايي مثل مكزيك، آرژانتين و برزيل از سينماي قوي‌اي برخوردارند به طوري كه سينماي كوبا سابقه‎اي صد ساله دارد اما پيشرفت عمده آن از سال 1959 بوده است. اين سينما هم‌زمان با انقلاب كوبا و بنا نهادن مؤسسه «ايكائيك» وارد مرحله تازه‎اي شد. هم‎اكنون سينماي آمريكا فعال است و حتي در برخي كشورها مثل شيلي شاهد شكل‎گيري و رشد سينماي جديدي هستيم. به نظر من اين روند بسيار اميدواركننده و آينده‎دار است.
مي‎دانيد كه آمريكاي لاتين ادبيات بسيار غني‎اي دارد، در واقع ادبيات ما از سينمايمان قوي‎تر است. من در ا‌ين سفر متوجه شدم كه ادبيات ما در ايران هم كاملاً شناخته‎شده است. برخي از آثار ادبي ما به فيلم تبديل شده به‎ عنوان مثال مي‎توانم از آثار گابريل گارسيا ماركز نام ببرم. در مورد ادبيات خود كوبا هم برخي آثارش مثل رمان «قرن نورها» نوشته آل‍ِخوكارنپتيه به فيلم تبديل تبديل شده‎اند. اما اين يك حقيقت است كه سينماي ما به پاي ادبياتمان نمي‎رسد.

اما به نظر مي‎رسد سينماي آمريكاي لاتين زياد شناخته‌شده نيست؟

من اين طور فكر نمي‎كنم، شايد در ايران شناخته‌شده نيست و گرنه سينماي آمريكاي لاتين در خود آمريكاي لاتين و اروپا كاملاً شناخته‌شده است. سينماي ما شناخته‌شده است اما از نظر پخش و توزيع در دنيا خيلي ضعف دارد به عبارت ديگر ما پخش نداريم و فيلمهاي ما فقط در جشنواره‎ها به نمايش در مي‎آيد و فقط منتقدان آنها را مي‎شناسند. البته اين مشكل فقط شامل حال سينماي ما نمي‎شود. سينماي بقيه كشورها هم با همين مشكل روبه‎رو هستند چون در همه جاي دنيا فقط سينماي هاليوود ديده مي‎شود و هاليوود تسلط دارد.

در حال حاضر وضعيت سينماي آمريكاي لاتين از نظر توليد به چه صورت است منظورم اين است كه آيا وضعيت فعلي مطلوب است؟

در آرژانتين حدود سي فيلم در سال توليد مي‎شود چون درگير بحران اقتصادي هستند. در مكزيك حدود چهل فيلم و در برزيل خيلي بيشتر فيلم ساخته مي‎شود ولي من آمار دقيق آن را نمي‎دانم. در كوبا حدود پنج تا هشت فيلم در سال ساخته مي‎شود البته گاهي اين تعداد به دوازده هم مي‎رسد. اين پنج تا هشت فيلم، فيلمهاي بلند داستاني هستند. همچنين در كشور ما نيز بين بيست تا سي فيلم مستند توليد مي‎شود.
موضوعات اين فيلمها مختلف است اما بيشتر آنها درباره واقعيتها و مسائل اجتماعي به ويژه مسائل اجتماعي فرهنگي بعد از انقلاب كوباست. البته فيلمهاي تاريخي هم داشتيم اما تعدادشان زياد نيست چون فيلمهاي تاريخي پ‍ُرهزينه است و ما از عهده اين هزينه‎هاي سنگين بر نمي‎آييم.

با اين وضعيت توليد، ارزيابي‎تان از اين فيلمها و كلاً سينماي آمريكاي لاتين چيست؟

سينماي فعلي ما به حدي رسيده است كه در حال حاضر مستقل است اما در آغاز متأثر از نئورئاليسم ايتاليا و تا حدودي هم موج نو فرانسه بوده است. ما از سينماي نئورئاليسم بيشتر بخش رئاليسم و از موج نو فرانسه بيشتر نوآوري‎اش را گرفتيم. چون ما مي‎خواستيم يك سينماي انقلابي داشته باشيم، انقلابي از نظر سياسي و ايدئولوژيكي. سينماي انقلابي ما توانسته موفقيتهاي زيادي را كسب كند. سينماي ما تأثير زيادي در سينماي هاليوود و همچنين سينماي شوروي‎ نگرفته چون سينماي اين دو كشور سينماي ثروتمند و پ‍ُرهزينه‎اي است و ما يك كشور فقير هستيم و از آنها الهام نمي‎گيريم.

نفوذ سينماي هاليوود در آنجا به چه ميزان است و تأثيرات آن را چطور مي‎بينيد؟

تقريباً نود درصد فيلمهايي كه در آمريكاي لاتين اكران مي‎شود فيلمهاي هاليوود است. در كوبا هم همين طور است ولي نه به شدت كشورهاي ديگر. اين مسئله تأثير زيادي بر مردم آمريكاي لاتين داشته، چون هاليوود در اذهان مردم به ويژه جوانان تأثير زيادي دارد حتي جواناني هستند كه تحت تأثير اين فيلمها اسمشان را عوض مي‎كنند!
يكي از تأثيرات عمده سينماي هاليوود در آمريكاي لاتين، ترويج مصرف‎گرايي است. به نظر من جهاني‌سازي يكي از خطرات مهمي است كه ما را تهديد مي‎كند چون جهاني‌سازي يعني شبيه شدن به آمريكا؛ يعني آمريكايي‌شدن، و اين مسئله از طريق هاليوود تبليغ و ترويج مي‎شود!

آيا شما به تهاجم فرهنگي اعتقاد داريد؟

بله، من خود به خوبي اين تهاجم فرهنگي را احساس مي‎كنم و به نظر من اين مسئله اتفاقي نيست بلكه حساب‌شده است.

از سينماي انقلابي صحبت كرديد. اين سينما چيست و چه ويژگيهايي دارد؟

براي ما فيلمهاي انقلابي فيلمهايي هستند كه چيزي را تغيير بدهند. سينماي ما يك سينماي ايدئولوژيك است و سينمايي است كه به فرهنگ مي‎پردازد و سطح آن بالا و براي بيننده جذاب است.
سينماي انقلابي، سينماي مقاومت در برابر امپرياليسم است كه از هويت ملي خود دفاع مي‎كند و از طرف ديگر معضلات و مشكلات اجتماعي خود را به تصوير مي‎كشد.

شما بر مسئله پخش خيلي تأكيد كرديد …

من فكر مي‎كنم مشكل پخش فيلم يك مشكل جهاني است و فقط خاص آمريكاي لاتين نيست. خود سينماي ايران هم همين مشكل را دارد. شما در سال هفتاد هشتاد فيلم مي‎سازيد اما چند تا از آنها پخش مي‎شود؟ آمريكاييها صاحبان اصلي پخش فيلم در جهان هستند. شكستن اين انحصار خيلي مشكل است اما بايد با آمريكاييها روبه‎رو شويم چون اگر همه ما سينماي آمريكا را تماشا كنيم همه شبيه آمريكاييها مي‎شويم.

موقعيت سينماي ايران در آمريكاي لاتين را چگونه ارزيابي مي‎كنيد؟

من از سينماي ايران فيلمهاي كمي را ديدم البته برخي از فيلمهاي ايراني در كوبا اكران شده است. شناخته‌شده‎ترين سينماگر ايران در كوبا آقاي كيارستمي است اما روي هم رفته سينماي ايران در آمريكاي لاتين زياد شناخته‌شده نيست. ما در اين سفر از مركز فرهنگي ميثاق خواستيم كه برخي فيلمهاي ايراني را به ما بدهند تا بتوانيم ببينيم. اين سفر ما كه به همت مركز فرهنگي ميثاق انجام شد گام مهمي در شناساندن سينماي دو كشور به يكديگر محسوب مي‎شود و اميدوارم در آينده اين تعاملات بيشتر شود چرا كه ما خيلي به يكديگر نياز داريم.    
ما پخش نداريم و فيلمهاي ما فقط در جشنواره‎ها به نمايش در مي‎آيد و فقط منتقدان آنها را مي‎شناسند

براي ما فيلمهاي انقلابي فيلمهايي هستند كه چيزي را تغيير بدهند

دسته بندي هاي برگزيده
ويژه نامه