پيشرفته
 

موضوعات :

  • انتخابات

  • کلمات کليدي :


    عباس سليمي نمين

    ديگر مطالب اين نويسنده :

  • رهبري مي خواست قدرت بچرخد، ديگــــران نمي خواستند!

  • مطلب بعدي >   871 تعداد بازديد
    (0 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
    راه شماره 25 : گند زدايي از نمکستان

    ائتلاف های ناگزیر

    بررسی همراهی واقع‌گرایی و فساد

      گفتگو با مهندس عباس سلیمی نمین



    در مورد نظارت شورای نگهبان درخصوص فساد مالی انتخاباتی آیا قوانینی وجود ندارد؟ چه مرجعی باید تصمیم بگیرد و یک سری قوانین تدوین کند که امثال بنگاه‏های بزرگ اقتصادی مثل دانشگاه آزاد نتوانند در فرایند انتخابات تأثیر مستقیم بگذارند.

    در ابتدا لازم می‌دانم متذکر شوم اگر چند نماینده مجلس از طریق پیوندهای ناسالم به مجلس راه یافتند این به معنی این که کل انتخابات را زیر سؤال ببریم نیست. خیلی از افرادی که در مجلس امروز هستند یا در آینده به مجلس خواهند رفت با مکانیزم‌های سالم می‌روند.

    ما از یک طرف قانون‌گرایی نمی‌کنیم نماینده مجلس مجبور است روابط خودش را همچنان با ریاست دانشگاه آزادی که نماینده را محتاج درخواست می‌کند، برقرار کند. یعنی او را مرتب محتاج این قرار می‌دهد که درخواست‌هایی را از او داشته باشد. لذا برای این‌که درخواست‌هایشان اجابت بشود باید بعضی نامه‌ها را امضاء کند. هنر این است که نماینده‌ای که مجلس می‌فرستیم مواظبش باشیم ناسالم نشود. مکانیزم‌هایی را می‌بینیم که این مکانیزم‌ها نماینده مجلس را مجبور می‌کند که فاسد بشود. الان در آستانه رقابت... احساس می‌کند که اگر این کارها را نکند در رقابت با رقیب‌اش عقب خواهد بود.

    شاید شما باور نکنید در مجلس دست آقای جاسبی را می‌بوسیدند. به کرات نمایندگان مجبور بودند تعظیم کنند یا ساعت‌ها نماینده مجلس را پشت در خودش نگه می‌داشت. بارها کسانی که رفتند دفتر آقای جاسبی دیدند چندین نماینده مجلس را ساعت‌ها آنجا نگه می‌دارد که بفهماند که باید خاضع من باشید. این نماینده مشکل ندارد. ما مشکل داریم که آنها را آلوده می‌کنیم.

    دانشگاه آزاد با چه شیوه‌هایی روی تقنین و نمایندگان تأثیر می‌گذارد؟ آیا به انتخابات ختم می‌شود یا بعد از انتخابات هم این مكانیزم ادامه دارد؟

    یكی از پدیده‌هایی که در عدم سلامت كشور نقش جدی داشته عقبه دانشگاه آزاد است كه این باید مورد مطالعه خیلی عمیق واقع بشود. بخش‌ بنگاه مالی و سیاسی در عدم سلامت نمایند‌گان نقش بسیار بسیار جدی ایفا كرده. دانشگاه آزاد توانسته با توجه امكانات مالی و جاذبه‌های مختلف دنیوی تأثیرات چشمگیری روی قوه مقننه كشور داشته باشد. ما خودمان منتقد این بودیم كه در نظام‌های سرمایه‌داری این مردم نیستند كه در انتخابات در واقع نقش اساسی را دارند، بلكه نقش تبلیغات است كه مردم هم در واقع متأثر از تبلیغات قرار می‏گیرند. سرمایه سالاری است كه در دموكراسی غربی نقش اساسی را دارد. ما خودمان منتقد بودیم اما متأسفانه به دلیل عدم دقت و نقشی كه باید نهاد‌های نظارتی ایفا می‌كردند و نكردند، امروز داریم خودمان دچار این انحراف می‌شویم كه به تدریج سرمایه سالاری در انتخابات تقویت می‌شود و نقش بیشتری ایفا می‌كند.

    دانشگاه آزاد یك سرمایه كلان نجومی را در اختیار دارد. در آستانه انتخابات این پول‌های نجومی طبیعی است كه سرنوشت خیلی از نمایندگان را رقم می‌زند. نماینده‌ای كه باید مبالغ كلانی در یك انتخابات هزینه كند طبیعی است كه به یك قطب قدرت متوجه می‌شود یا قطب‌های قدرت اقتصادی او را جذب می‌كنند. یك سری قطب‌های قدرت اقتصادی هستند كه برنامه كلانی ندارند. اما دانشگاه آزاد از ابتدای امر یك برنامه هدفمندی را دنبال كرده و با این برنامه هدفمند توانسته هم در مجلس انحراف جدی ایجاد كند و هم بخش‌های دیگر نظام‌ را كه به آن اشاره می‌كنم. من لااقل در این چند ساله خودم با دو تا از رؤسای مجلس راجع به مشكلاتی كه دانشگاه آزاد در مجلس ایجاد كرده، صحبت کردم. هر دو معتقدند كه دانشگاه آزاد در ایجاد انحراف در مجلس نقش اساسی دارد. اما هیچ كدام از این بزرگواران هم امیدوار نبودند که خودشان بتوانند با این فساد مقابله كنند. آقای حداد كه اعلام می‏كرد که من نمی‏توانم با این فسادی که دانشگاه آزاد دارد در مجلس ترویج می دهد مقابله کنم. باید یک تصمیم کلانی در نظام اتخاذ بشود نسبت به این مسئله. آقای لاریجانی هم همین طور. آقای لاریجانی هم با صراحت اعلام كرد که من خودم شاهد هستم پدیده‌ای كه توانسته هم جناح چپ را در مجلس فاسد كند و هم جناح راست را همین دانشگاه آزاد است. هر دو اعتراف دارند یعنی دو تا از رئیس‌هایی كه ما انتظار داریم از آنها كه در جهت سلامت كشور گام بردارند اعلام می‌كنند كه این از حیطه قدرت ما خارج شده یعنی ما نمی‌توانیم با این پدیده مقابله كنیم. تا حدی هم بی راه نمی‌گویند. البته من توجیه نمی‌كنم این‌كه آقایان آیا تمام توانشان را برای مقابله با این مظهر آلوده‏كننده نمایندگان مجلس گذاشتند یا نگذاشتند. من تردید دارم  که آقایان همه توانشان را گذاشته باشند.

    هیچ نظارت قانونی بر آن وجود ندارد. نه وزارت علوم بر آن نظارتی دارد. نه وزارت بهداشت بر آن نظارتی دارد. نه ستاد انقلاب فرهنگی و بعدش شورای عالی انقلاب فرهنگی هیچ نظارتی بر آن نداشته و ندارد. لذا تعجب نکنید اگر به فلان نماینده مجلس دكترا بدهد و آن نماینده مجلس در خدمتش قرار بگیرد و اگر آن نماینده بیشتر خدمت به او داد، به همسرش دكترا بدهد. اگر باز بیشتر در خدمت واقع شد، به خویشاوندانش دكترا بدهد. اگر بیشتر شد، به اعضای ستادش مثلاً لیسانس بدهد. 

    یك مسئول سیاسی یا یك مسئول فرهنگی یا یك مسئول قضائی اگر در مسیر ویژه‏خواری قرار بگیرد دیگر او هرگز نمی‌تواند عنصر مفیدی برای جامعه باشد. چون مزه‌ ویژه‏خوار مثل بیماری است كه او را می‌كشاند، تا مرتب این ویژه‏خواری‌اش را بیشتر و بیشتر كند. ما در مورد ماكیان وقتی كه نجاست‏خواری می‌شوند می‌گوییم حتماً باید قرنطینه شوند تا تأثیرات نجاست‌‏خواری در او از بین برود و بعد هم ذائقه‌اش به غذای سالم عادت كند مسئول سیاسی كه دچار ویژه‏خواری شد یعنی دارد به نجاست‏خواری عادت می‌كند. بدترین نوع نجاست‏خواری این است كه از جانب یك تشكیلات منتسب به نظام توجیه بشود یا قبح‏اش ‌ریخته بشود. همه مسئولین دوست دارند كه راحت زندگی كنند یا دوست دارند متمایز از دیگران باشند. اگر بخش خصوصی‌ به این تمایل او پاسخ می‌دهد. او همیشه در خوف به سر خواهد برد چون در واقع یك كار ناسالم كرده خودش هم می‌داند. اما اگر بخشی از نظام آمد او را دچار رشوه‏خواری كرد او خوفی ندارد. چرا خوف ندارد؟ چون می‌گوید آقا اینها كه رده‏شان خیلی از من بالاتر است خود این‌ها وقتی به من رشوه می‌دهند، علی‏القاعده یعنی این كه نگرانی نباید داشته باشم. چون یك تشكیلاتی كه مثلاً رئیس مجلس، رئیس قوه مقننه، قوه قضائیه، این‌ها در این تشكیلات هستند، علی‏القاعده یعنی این كه مصونیتی بر این قضیه وجود دارد.

    نماینده مجلسی كه می‌آمد در تهران برای اینكه در خدمت مردم قرار بگیرد می‏گوید برای اینكه بتوانی در دوره بعد باز هم نماینده مجلس بشوی باید یك عنوانی داشته باشی، اگر عضو هیئت علمی دانشگاه باشی می‌دانی چقدر برایت مؤثر است؟ تو بیا دوره‌ای بگذران؛ ما به تو مدرك می‌دهیم. بعد طبیعتاً نماینده مجلس نتوانست در كلاس شركت كند، به او می‌گفتند اشكالی ندارد شما نمی‌خواهد در كلاس شركت كنی. ما آنها را برایت حل می‌كنیم. گفتند حالا كه نمی‌توانی كلاس‏ها را شركت كنی، ما یك انتظارات خاصی داریم. یواش یواش وارد معامله‌گری شدند و ‌نماینده مجلسی كه در این مسیر قرار گرفت علی‏القاعده در دوره بعد نیاز دارد به هزینه تبلیغات، نیاز دارد به یك سازمان رأی. برای سازمان رأی. یك عده‏ای که دورش جمع می‌شوند اگر در كنار او انتفاعی برایشان نباشد دوره بعد دورش جمع نمی‌شوند. بعضی از این مدیریت دانشگاه آزاد به آنها وعده می‌داد که سهمیه می‌دهم به شما. بدون كنكور بعضی از نیروهای خودتان را می‌توانید بفرستید لیسانس بگیرند. آن موقعی كه كنكور یك سد بزرگی بود، 10 نفر را اینچنین امتیاز بالایی بدهید كه بدون كنكور بروند و در یك رشته‌ لیسانسی را شروع كنند، امتیاز بسیار بالایی است. برای نماینده مجلس هم مهم بود كه اطرافیان‌اش یك جوری احساس كنند كه در كنار این نماینده قرار گرفتن برایشان یك منفعتی دارد كه او را رها نكنند. تا او از پشتوانه تشكیلات و یك سازمانی برخوردار باشد برای رقابت انتخاباتی. هم خودش، هم بستگانش و بعد یك مكانیزم‌های ناسالم دیگری ایجاد كرد.

    تابلوهایی در دانشگاه آزاد زده شده مبنی بر اینکه دانشجوی محترم برای اینكه مثلاً بتوانی از این شهر مثلاً خودت را منتقل كنی به آن شهر باید مراجعه كنی به نماینده مجلس. همین الآن هم شما می‌توانید ببینید.  اگر انتقال قانون دارد، قانونی را می‌نویسند و به همه دانشگاه‌های آزاد سراسر كشور هر دانشجویی مثلاً پدرش فوت كرد این محق است كه مثلاً برگردد به شهر خودش به دلیل اینكه باید نان‏آور خانواده‌اش باشد و غیره.

    این كه می‌گویند تو باید بروی یك نامه‌ای از نماینده‌ مجلس بگیری یعنی چه؟ چرا هیچ بخشی صدایش درنمی‌آید كه درگیر كردن نماینده مجلس در این قضیه معنا دارد. یعنی شما می‌خواهید مردم را در برابر این قرار بدهید. این اگر تن ندهد به مطالباتی كه شما هدایت شده به طرف‏اش سوق می‌دهید، اگر تن ندهد آن رأی دهنده خواهد گفت که عجب نماینده بی عرضه‌ای است. من دفعه دیگر به او رأی نمی‌دهم. اگر تن بدهد، پیام را دریافت خواهد کرد كه آقای نماینده مجلس! ما 5 تا برایت كار كردیم تو هم 5 تا باید برای ما كار كنی. هنوز كه هنوز است با این كه بعضی از مكانیزم‌های فاسدسازی تشكیلات پنهان دانشگاه آزاد آشكار شده هنوز هم احساس نگرانی نمی‌كنند كه این مكانیزم‌های ناسالم را ببندند.

    چرا نمایندگان مجلس احساس شرم نكردند كه كسی پیدا شده كه تحقیق و تفحص مجلس را پس می‌زند. با قدرت هم پس می‌زند. اولش نامه می‌نویسد كه شما حق ندارید بر من نظارتی داشته باشید. اینجا خصوصی است. بعد كه استدلال كردند كه كجایش خصوصی است؛ هیئت مؤسس كدام آورده داشته؛ اینها همه‏اش اموال عمومی است، اطلاعات نداد و به صورت بسیار شرم‌آوری نماینده‌ی تحقیق و تفحص را از دانشگاه با كتك بیرون كردند و بعد دستور داد كه اطلاعات ندهند تا رئیس كمیسیون تحقیق و تفحص در مجلس اعلام كرد كه چون مدیریت دانشگاه آزاد همكاری نمی‌كند ما مجبوریم اعلام توقف بكنیم. آیا نمایندگان مجلس احساس شرم كردند كه یك جایی پیدا شده كه تحقیق و تفحص مجلس را كنار می‌زند؟

    همان موقع تحقیق و تفحص از قوه قضائیه صورت گرفت و گزارش‌ش در صحن علنی مجلس خوانده شد. تحقیق و تفحص از صدا و سیما صورت گرفت. اینجا كسی صدایش درنیامد كه آقا چه اتفاقی افتاده. یك فسادی شكل گرفته كه فردی احساس می‌كند كه این قدر قدرت دارد كه می‌تواند در برابر مجلس به عنوان بالاترین نهاد در كشور بایستد. فكر می‌كنید كه چرا هیچ نماینده مستقلی صدایش درنیامده؟

     حتی بعضی از نمایندگان مجلس بعد از این برخورد بسیار بسیار شرم‏آور در صدد حمایت از آقای جاسبی برآمدند. فكر می‌كنید چرا؟ یعنی یك مكانیزم‌های ناسالمی شكل گرفته كه این مكانیزم‌های ناسالم فقط در مدرك تحصیلی نیست.

    روی تشکیلات و اقتصاد خیلی حساب باز نکردید؟ سازمان‌های غیر دولتی سیاسی در حقیقت معنی حزب دارند. حالا شاید به اسم حزب نباشند مثلاً جبهه باشند یا هر اسم دیگری داشته باشد ولی علی‌القاعده كارآیی حزب را دارند. با این تعریفی كه شما می‌فرمایید ما هیچ وقت نمی‌توانیم یك كاندیدای مستقل را به مجلس بفرستیم و نقش آگاهی مردم و شناخت مردم از یك كاندیدای مستقل اصولاً به حاشیه می‌رود و فارغ از این كه این آدم چقدر خرج می‌كند یا چقدر تبلیغات می‌كند و یا چه سازمان‌ها و احزابی از او حمایت می‌كنند این فرد وارد مجلس می‌شود. به نظرم با این بیانی كه فرمودید ما به زودی كاندیدای مستقل در مجلس نخواهیم داشت مگر اینكه کاندیداهایی که ادعای استقلال كنند و پشت سرشان احزاب و باندهای اقتصادی حمایتشان می‌كنند. این پارادوكس را چطور حل كنید؟

    من ادعا نكردم كه هر آنچه ما امروز به عنوان تشكیلات با آن مواجه هستیم كاملاً ناسالم است كه آنها به آدم‌های مستقل بی‌توجهی می‌كنند یا نیروهای مستقل را به مجلس گسیل نمی‌دارند. من چنین ادعایی نكردم. چون حتی تشكل‌هایی كه یك درصدی از عدم سلامت را در آن می‌بینید ناگزیرند بعضاً آدم‌های‌ مستقل را در لیست خودشان قرار بدهند تا بتوانند از اعتبار آنها بهره بگیرند. ضمن اینكه باز هم ناگزیرند به آدم‌های ناسالمی تن بدهند تا بتوانند از تشكیلات آنها و پول‌ آنها استفاده كنند. شما وقتی که نقد می‌كنید جریان اصولگرایان را در گذشته می‌بینید در لیست اصول‌گرایان در تهران یا بعضی از شهرستان‌ها آدم‌های مستقل و خوب و قابل اعتماد و تأثیرگذار وجود دارند. آدم‌های ناسالم هم در آن وجود دارند. وقتی در خلوت از آنها سؤال می‌كنید كه خب شما که آدم‌های سالم را در لیست گذاشتید چرا فلانی هم هست خیلی صریح به شما می‌گویند که ما نیاز داشتیم به تشكیلات آنها ما نیاز داشتیم به پول آنها. آن آدم سالم و مستقل كه دارای پول و امكانات نیست.

     بنابراین نمی‌توانیم یك حكم كلی بدهیم در این قضیه. بسیاری از تشكل‌ها هم این واقع‌گرایی در آنها به وجود ‌آمده كه بدون پول نمی‌توانند كار بكنند. پول از یك جا باید بدست بیاورند. از آدم سالم نمی‌توانند پول بدست بیاورند. از نیروهای همان بدنه‌ی اجتماعی كه شما دارید می‌گویید از آنها نمی‌توانند پولی را بدست بیاورند. لذا یك مجموعه‌ای را به آن تن می‌دهند. مجموعه‌ای كه در آن نیروی سالم هست، نیروی كارآمد هست و عرض كردم نیروی میانی هم هست نیروی ناسالم هم هست.

    در این وضعیت نیروی سالم مستقل هم به مجلس راه پیدا می‌كند كه قبل‌‌ش توانسته یك توانمندی در خودش متجمع كند. یك توانمندی علمی یا توانمندی اجتماعی را در خودش جمع كند. حالا از امكانات متعددی استفاده كرده یا سرمایه گذاری كرده كه توانسته یك اعتمادی را از جامعه متوجه خودش بكند. كسب این اعتماد علی‌القاعده سرمایه‌ای است كه جریانات سیاسی و حزبی به آن عنایت می‌كنند و به همین دلیل هم این گونه نیروهای مستقل را در لیست خودشان قرار می‌دهند.

    این واقع گرایی سیاسی یا این تجمیع كه شما می‌فرمایید در حقیقت یك نوع فسادی سیاسی است.

    من كه تأیید نكردم. من نقد خودم را بر این قضیه دارم.

    تجمیعی كه شما می‌فرمایید بین نیروهای انقلابی و نیروهای مستقل كارآمد و نیروهای سیاسی صرف، نیروهای اقتصادی ناكارآمد یا نیروهای فاسد كه شما اسم‌ش را می‌گذارید واقع گرایی، در حقیقت یك نوع فساد سیاسی است كه این فساد هم گریبان آن نماینده‌ای را می‌گیرد كه فاسد هست و در آن لیست قرار دارد و هم نماینده‌ مستقلی كه حاضر شده از اسم‌اش و از وثوق‌‌ش، از اعتمادی كه مردم به او دارند، استفاده بشود تا نماینده فاسد بتواند وارد مجلس بشود. این نوع راه‌یابی به مجلس به نظر شما، خود آن نماینده مستقل را زیر سؤال نمی‌برد كه شما چطور حاضرید كه كنار این نماینده‌ فاسد در لیست قرار بگیری و حتی از امكانات او استفاده كنی به این قیمت که وارد مجلس بشوی؟

    وقتی من بحث واقع‌‌گرایی را می‌گویم به معنی تأیید نیست. آن چیزی است كه ما امروز پیش رو داریم. یعنی در واقع اگر بگوییم كه ما می‌آییم در انتخابات شركت می‌كنیم بدون این كه یك ریال خرج كنیم، این حرف قشنگی است اما هرگز ره به جایی نخواهد برد. شما می‌بینید رقبایتان دارای امكانات فراوانی هستند. ابزارهای تبلیغاتی گسترده‌ای دارند. ما باید چند مطلب را به صورت همزمان دنبال كنیم. هم سالم‌ سازی مكانیزم‌ها و هم تلاش برای استفاده از ابزار. این دو باید همزمان صورت بگیرد. انحرافاتی در مسایل و بستر‌ها صورت گرفته. این انحرافات علی‌القاعده باید با آن مقابله بشود. از یك سو اگر شما نتوانید به مجلس نیروهای سالم را گسیل بدارید هرگز قادر نخواهید بود كه زاویه این انحرافات را را كم كنید. این كه ما در ارتباط با لیست‌هایی كه بسته می‌شود بعضاً آدم‌های نامربوطی را می‌بینیم برمی‌گردد به استدلال این آقایان كه نتوانسته‌اند تا حالا یك تشكل‌های فراگیری ایجاد كنند که این تشكل‌های فراگیر بتواند نیروهای سالم و نیروهای سازنده جامعه را سامان بدهد. در آستانه انتخابات شما ناگزیرید به بعضی از ائتلافات تن بدهید.

    بعضی‌ها می‌آیند در آستانه‌ی انتخابات شعارهای قشنگی می‌دهند كه ما باید درجه خلوص را بالا ببریم. این شعارهای زیبا می‌تواند جوانی كه به واقعیت‌های جامعه هیچ اشرافی ندارد را به طرف خودش جلب بكند. اما این شعار هیچ پشتوانه‌ای ندارد. همین كسی كه این شعار را می‌دهد عملاً وقتی می‌خواهد وارد انتخابات بشود باید به یک جایی متصل بشود كه ‌آن محل یا آن سازمان از استقلال او خواهد كاست و او را در یك مسیر خاص خودش قرار می‌دهد.

    امیدوارم كه در لیست‌هایی كه در این آستانه‌‌این انتخابات بسته می‌شود فاقد این نوع مشكلات یا انحرافات باشد. اما در گذشته در لیست اصول‌گرایان آدمی یا آدم‌هایی قرار داشتند كه این‌ها به هیچ وجه قابل دفاع نبودند. وقتی كه در خلوت سؤال می‌كردیم؛ می‌گفتند كه ما نیاز به پشتوانه مالی داریم. در انتخابات مجلس گذشته از بعضی از اصول‌گرایانی كه دست‌اندركار تدوین لیست بودند، وقتی سؤال می‌كردیم كه آقا چرا فلانی كه یكی از عناصر مثلاً تعیین كننده در دانشگاه آزاد و نقش جدی در عدم سلامت‌ها دارد او چرا در لیست قرار گرفته؟ می‌گفتند ما به پشتوانه مالی او احتیاج داریم. این قابل دفاع نیست اما این یك مشكلی است كه ما امروز داریم.

     

    اگر این طوری باشد بنگاه های بزرگ اقتصادی مثل دانشگاه آزاد همیشه نیروهایشان داخل مجلس خواهند بود و هیچ وقت مشكل ریشه ای حل نمی‌شود؟

    نمی‌خواهم بگویم كه هیچ وقت حل نمی‌شود. ولی تا موقعی كه شورای نگهبان به وظیفه خودش در كنترل عقبه‌های مادی تن ندهد و وظیفه خودش را انجام ندهد، این رویه ادامه خواهد داشت. الآن شورای نگهبان واقعاً انجام نمی‌دهد. یك حزب می‌رود مثلاً تریلیاردها تومان تهیه می‌كند و شورای نگهبان هم گریبان‌ش را نمی‌گیرد. این بحث‌ها هست چون آنها می‌آیند با پول‌های ناسالم فضای انتخاباتی را به گونه‌ای و به سویی سوق می‌دهند كه پول در آن حرف اول را خواهد زد. برای این نیروهایی كه نگران سلامت كشور هستند این‌ها هم مجبورند به یك میزانی تن بدهند به برخی نیروهای غیرسالم تا بتوانند یك ارقامی را تهیه کنند. ما باید به دو تا مطلب امروز توجه كنیم كه كشور در زمینه كنترل احزاب و مناسبات ناسالم در عقبه آنها وظیفه خودش را انجام نمی‌دهد. لذا وقتی می‌بینند یك نفر در یك شهر كوچكی مثلاً دو میلیارد هزینه كرد تا بتواند با آن كسی كه مثلاً فرض كنید 5 میلیارد خرج می‌كند رقابت كند خب طبیعی است كه باید بررسی و کنترل شود.

    شورای نگهبان وظیفه‌اش این است كه آن‌ها را كنترل كند و نگذارد که ناسالم باشند به ویژه در آستانه انتخابات‌ها عدم سلامت گریبان‌شان را نگیرد باید حتماً مناسبات مالی‌شان را كنترل كنند. شورای نگهبان تا حالا  عامل به این وظیفه‌ی‌ خودش نبوده است.

    دسته بندي هاي برگزيده
    آرشيو راه